( 1 ) محاصره كردند و امّ قرفه را به اسيرى گرفتند ، و او فاطمه دختر ربيعة بن بدر است ، و دخترش جارية است دختر مالك بن حذيفة بن بدر . و جارية را مسلمة بن اكوع به اسيرى گرفت و او را به رسول خدا ( ص ) بخشيد و پيامبر ( ص ) نيز او را به حزن بن ابى وهب بخشيد . و امّ قرفه پيرزنى فرتوت بود و قيس بن محسر او را به وضع بسيار بدى كشت ، بر پاهاى او ريسمان بست و ريسمان را به دو شتر گره زد و آن دو شتر را در دو جهت مخالف راند و او را از ميان دو نيم ساخت . و نعمان و عبيد اللّه پسران مسعدة بن حكمة بن مالك بن بدر را هم كشت . و زيد بن حارثه چون به مدينه بازگرديد ، راست بر در خانهء رسول خدا رفت و در زد و پيامبر ( ص ) برخاست بى آنكه ردا بر دوش افكند ، و ازار آن حضرت به زمين كشيده مىشد ، و زيد را در آغوش كشيده بوسيد و از چگونگى كار پرسيد . پس زيد خبر پيروزى خود را داد . سريّة عبد اللّه بن عتيك از بهر كشتن ابو رافع [ 1 ] پس آن گاه در ماه رمضان از سال ششم هجرت پيامبر ( ص ) ، عبد اللّه بن عتيك از بهر كشتن ابو رافع سلّام بن ابو حقيق نضرى به خيبر گسيل شد . گويند ابو رافع بن ابى الحقيق در غطفان مشركان را گرد آورد و براى جنگ با رسول خدا ( ص ) انجمنى بزرگ فراهم كرد . پيامبر ( ص ) عبد اللّه بن عتيك و عبد اللّه بن انيس و ابو قتاده و اسود بن خزاعى و مسعود بن سنان را به قصد او فرستاد . آنان به خيبر آمده كمين ساختند و چون مردم آرام گرفتند به خانهء او شدند و از پلكان بالا رفته عبد اللّه ابن عتيك را پيش فرستادند . از آنكه او زبان عبرى مىدانست ، او در زد كه هديه‌يى از بهر ابو رافع آورده‌ام . همسر ابو رافع در را گشود و چون چشمش به سلاح افتاد خواست تا صيحه كشد . با شمشير او را به سكوت اشارت كردند . او دم فرو بست و چون در خانه شدند او را نشناختند مگر از بدن سپيدش كه چون پارچه‌هاى پنبه‌اى مصرى بود و با شمشيرهاى خود بر او حمله بردند . عبد اللّه بن انيس گويد : من مردى بودم شبكور و درست نمىديدم ، شمشير را بر شكم او نهاده چندان فشردم كه آواز فرو

--> [ 1 ] . واقدى در مغازى ، ج 1 ، چاپ مارسدون جونس ، 1966 ميلادى ، ص 391 ، اين موضوع را در دوشنبه چهارم ذى حجه سال چهارم هجرت مىداند ، ابن هشام در سيره ، ج 3 ، ص 286 ، اين سريّه را بعد از جنگ خندق مىداند ولى براى آن تاريخى نقل نمىكند ، ابن اثير آن را در جمادى الآخره سال سوم هجرت مىداند . - م .